تبلیغات
پورتال فرهنگی مذهبی قران فارسی - تمسخر و استهزاء از دیدگاه قرآن مجید
پورتال فرهنگی مذهبی قران فارسی
چهارشنبه 25 بهمن 1391 :: نویسنده : صفدر


مسخره کردن پیامبر
» در ادامه مطلب خواهید دید:

- آثار و پیامدهای تمسخر و استهزاء از دیدگاه قرآن خروج از دایره ایمان، فراموشی خداوند، هلاکت در دنیا، حبط اعمال و مورد استهزاء واقع شدن در آخرت است.

- راهکارهای مواجهه با تمسخر دیگران از منظر قرآن صبر و یاد خداوند، پند دادن تمسخر کننده، پرهیز از همنشینی با تمسخرکنندگان، خودداری از دوستی با تمسخر کننده، مقابله به مثل با دشمنان خدا.

-نکات قابل توجه:

0-
سخن حقّ و منطقى، هرگز بى‏ مخالف نیست. | حجر،94-96
1- اگر حكمت كارى (به خصوص كار انبیا) را نفهمیدیم، آن را مسخره نكنیم.
2 - دشمنى كه منطق و برهان ندارد، دست به مسخره و استهزاى مؤمنان مى‏ زند.
3- به خاطر فشار وحرف مردم، از اصلاحات و زمینه‏ سازى براى آیندگان غفلت نكنیم.
4- غیرت و تعصّب دینى خود نسبت به مقدّسات را به دشمنان نشان دهید. | هود،38

5
- اعراض از بدى‏ ها ومبارزه‏ ى منفى با زشتكاران، یكى از شیوه ‏هاى نهى از منكر است.
6- توجّه و گوش دادن به سخنان باطل (و دیدن و خواندن كتب و برنامه‏ هاى گمراه‏ كننده) نكوهیده است. البتّه در مواردى كه براى آگاهى و ردّ و پاسخ دادن توسط اهل فن باشد، منعى ندارد.
7- به جاى هضم شدن در جامعه، یا گروه و مجلس ناپسند، وضع آن را تغییر دهید.
8- اعلام برائت ومحكوم كردن لفظى كافى نیست، باید به شكلى برخورد كرد.
9- در برابر استهزاى دشمنان خود را نبازیم، بلكه عكس ‏العمل نشان دهیم. | هود،38
10- مجالست با ظالمان نارواست، پس پرهیز كنیم.
11-
اگر این ها تو را مسخره مى‏ كنند نگران و دل ‏آزرده مباش، زیرا اینها حرمت خدا را هم نگاه نداشته‏ اند. «یجعلون مع اللَّه الهاً اخر»
 12- كسانى كه به سراغ غیر خدا مى‏ روند، به اشتباه خود پى‏ خواهند برد. | حجر،96

«اى كسانى كه ایمان آورده‏ اید! از كسانى كه دین شما را به مسخره و بازى مى‏ گیرند، آنان كه پیش از شما كتاب (آسمانى) داده شده‏ اند و(نیز) كفّار را ولىّ خود نگیرید و از خدا بپرهیزید، اگر ایمان دارید.»مائده/57 «اى كسانى كه ایمان آورده‏ اید! از كسانى كه دین شما را به مسخره و بازى مى‏ گیرند، آنان كه پیش از شما كتاب (آسمانى) داده شده‏ اند و(نیز) كفّار را ولىّ خود نگیرید و از خدا بپرهیزید، اگر ایمان دارید.»مائده/57
آثار و پیامدهای تمسخر

1- خروج از دایره ایمان: کسانی که به تمسخر دیگران و به ویژه مومنان می پردازند، دل هایشان می میرد و اندک اندک از دایره ایمان خارج می شوند. (توبه آیه ۶۴ تا ۶۶):

«منافقان از آن بیم دارند كه سوره‏اى بر ضد آنها نازل شود و به آنچه در دل دارند آگاهشان سازد. بگو: مسخره كنید، بى‏ تردید خداوند افشاگر چیزى است كه از آن بیم دارید.
و اگر از ایشان سؤال كنى [چرا استهزا مى‏ كردید]، مسلما خواهند گفت: ما صرفا به شوخى حرف مى ‏زدیم و تفریح مى ‏كردیم. بگو: آیا خدا و آیات او و رسولش را مسخره مى‏ كردید.
عذر نیاورید به راستى بعد از ایمانتان كافر شدید. اگر از تقصیر گروهى از شما بگذریم، گروهى دیگر را عذاب خواهیم كرد، چرا كه آنان تبهكار بودند.» (1)

2- فراموشی خداوند: تمسخر سبب سختی قلوب شده و یاد خدا و قیامت از دل ها بیرون می رود. (جاثیه آیه 32 تا 34 و مومنون آیه ۱۱۰)

« و شما آنان [مؤمنان‏] را به ریشخند گرفتید، تا [با این كار] یاد مرا از خاطرتان بردند و شما بر آنان مى ‏خندیدید.» (2)
« چون گفته می شد که وعده خدا حق است و در قیامت تردیدی نیست ، می گفتید ، ما نمی دانیم قیامت چیست ? جز گمانی نمی بریم و به یقین نرسیده ایم.
اعمال زشتشان در برابرشان آشکار شد و آن چیزی که مسخره اش می کردند، گرد بر گردشان را بگرفت.
به آن ها گفته شود : امروز فراموشتان می کنیم ، همچنان که شما دیدار چنین روزتان را فراموش کرده بودید جایگاهتان در آتش است و شما را هیچ یاوری نیست.» (3)

3- هلاكت در دنیا
: استهزای پیامبران الهی از سوی امت های پیشین باعث شد كه خداوند آنان­را دچار هلاكت دنیوی كند.
«و هیچ پیامبرى به سوى ایشان نیامد، مگر اینكه او را به ریشخند مى‏ گرفتند.
و نیرومندتر از آنان را به هلاكت رسانیدیم و سنّت پیشینیان تكرار شد.»(4)

4- حبط اعمال: باطل شدن اعمال از دیگر آثار استهزاء آیات خدا و پیامبران است.

«[آرى،] آنان كسانى‏ اند كه آیات پروردگارشان و لقاى او را انكار كردند، در نتیجه اعمالشان تباه گردید، و روز قیامت براى آنها [قدر و] ارزشى نخواهیم نهاد.
این جهنم سزاى آنان است، چرا كه كافر شدند و آیات من و پیامبرانم را به ریشخند گرفتند.»(5)


در تفسیر آیات فوق می توان گفت که تباه شدن اعمال انسان را نیز از این رو حبط مى ‏گویند كه آنان توسط گناهان، مسموم و توخالى و در معرض نابودى قرار گرفته‏ اند.
مردم در قیامت سه گروهند:
الف: گروهى كه از خوبى نیاز به میزان ندارند.
ب: گروهى كه از بدى و شقاوت نیاز به میزان ندارند. «فلا نُقیمُ لهم یوم القیامة وزنا»
ج: گروهى متوسّط كه باید عمل‏هایشان محاسبه گردد. «امّا مَن ثَقُلت موازینه. فهو فى عیشة راضیة. و امّا مَن خَفّت موازینه. فاُمّه هاویة»
1- كفر به خدا، سبب حبط اعمال مى‏شود و هر چه كه پوك شد، وزنى ندارد. «حبطت، فلا نُقیمُ لهم... وزناً»
2- حقّ، نزد خدا وزن دارد، ولى باطل پوچ و بى‏وزن است. «فلا نُقیم... وزناً»
3- سرنوشت انسان در گرو اعمال خودش است. «جزائهم... بما كفروا»
4- سرانجام كفر و مسخره كردن آیات و رسولان الهى، دوزخ است. «بما كفروا و...»(6)
در این دو آیه خداوند حبط و نابودی اعمال و در نتیجه جهنم را نتیجه استهزاء‌ آیات خداوند و فرستادگانش توسط كفار می‌داند.(7)

5- مورد استهزاء واقع شدن در آخرت:

«گناهکاران به مؤمنان می خندیدند
و چون بر آنها می گذشتند ، به چشم و ابرو اشاره می کردند.» (8)

«و امروز مؤمنان به کافران می خندند
بر تختها تکیه زده اند و می نگرند».(9)

در تفسیر آیات فوق در تفسیر نور این چنین نگاشته شده است:
1- مؤمنان باید آماده برخوردهاى نارواى گنهكاران و مجرمان باشند. «انّ الّذین اجرموا»
 2- خنده، غمزه، نیش و نوش‏ه اى دیگران شما را دلسرد نكند، زیرا خود آنان مجرم هستند. «انّ الّذین اجرموا»
 3- تمسخر و تحقیر، روش دیرینه مجرمان است. «كانوا... یضحكون»
 4- مجرم به گناه خود قانع نیست، پاكان را تحقیر مى‏ كند و به آنان ضربه روحى مى‏ زند. «یضحكون، یتغامزون»
 5 - ساختن طنز و فكاهى براى تمسخر مؤمنان از شیوه‏ هاى مجرمان است. «انقلبوا فكهین»
 6- اصرار بر گناه، دید و قضاوت انسان را عوض مى‏ كند. (جالب است كه مجرمان، مؤمنان را گمراه مى‏ پندارند.) «قالوا انّ هؤلاء لضالّون»
 7- گنه‏ پیشگان، لایق قضاوت و اظهار نظر درباره مؤمنان نیستند. «قالوا انّ هؤلاء لضالّون و ما ارسلوا علیهم حافظین»
 8 - مؤمنان، نباید انتظار تأیید مخالفان را داشته باشند. «و ما ارسلوا علیهم حافظین»
 9- گویا مجرمان، خود را قیّم مؤمنان مى‏ دادند كه خداوند آن را نفى مى‏ كند. «و ما ارسلوا علیهم حافظین»
 10- مؤمنان در قیامت، عامل رنج روحى مجرمان هستند، زیرا در آنجا مؤمنان نیز به آنان خواهند خندید. «فالیوم الّذین آمنوا من الكفّار یضحكون»
 11- كیفر در قیامت، با گناه در دنیا تناسب دارد. (كیفر خنده ‏هاى تمسخرآمیز در دنیا، مورد خنده قرار گرفتن در آخرت است.) «الّذین اجرموا كانوا... یضحكون - الّذین آمنوا... یضحكون»
 12- كیفرهاى قیامت، بازتاب اعمال خود انسان است. «هل ثُوّب الكفّار ما كانوا یفعلون» (10)

همچنین در قرآن آثار دیگری نیز برای استهزاء ذكر شده است همچون حسرت در روز قیامت، خواری و عذاب اخروی.


راهکارهای مواجهه با تمسخر
در مواجهه با تمسخر قرآن می فرماید:

1-صبر و یاد خداوند

2-پند دادن تمسخر کننده:
مومنان افراد تمسخر کننده را پند دهند ( گفتند : ای شعیب ، آیا نمازت به تو فرمان می دهد که ما آنچه را، پدرانمان می پرستیدند ترک گوییم ، یا در اموال خود آنچنان که خود می خواهیم تصرف نکنیم ? به راستی تو مردی بردبار و خردمند هستی. هود آیه  ۸۷).
تعریف و تمجید مخالفان، گاهى جنبه‏ ى استهزا دارد. «لانت الحلیم الرشید» (11)

3-پرهیز از از هم نشینی با تمسخرکنندگان:

«و چون ببینى كسانى [به قصد تخطئه‏] در آیات ما فرو مى‏ روند از ایشان روى برتاب، تا در سخنى غیر از آن درآیند و اگر شیطان تو را [در این باره‏] به فراموشى انداخت، پس از توجّه، [دیگر] با قوم ستمكار منشین.»(12)


پیام های آیه فوق به شرح ذیل می باشد:
1- غیرت و تعصّب دینى خود نسبت به مقدّسات را به دشمنان نشان دهید. «اذا رأیت الّذین یخوضون فى آیاتنا فأعرض عنهم»
2- اعراض از بدى‏ ها ومبارزه‏ ى منفى با زشتكاران، یكى از شیوه ‏هاى نهى از منكر است. «فأعرض عنهم»
3- توجّه و گوش دادن به سخنان باطل (و دیدن و خواندن كتب و برنامه‏ هاى گمراه‏ كننده) نكوهیده است. [13] «یخوضون فى آیاتنا فأعرض عنهم» البتّه در مواردى كه براى آگاهى و ردّ و پاسخ دادن توسط اهل فن باشد، منعى ندارد.
4- به جاى هضم شدن در جامعه، یا گروه و مجلس ناپسند، وضع آن را تغییر دهید. «حتّى یخوضوا فى حدیث غیره»
5 - اعلام برائت ومحكوم كردن لفظى كافى نیست، باید به شكلى برخورد كرد. «فاعرض... فلاتقعد»
6- مجالست با ظالمان نارواست، پس پرهیز كنیم. «فلا تقعد»(14)

همچنین در آیات 94 الی 96 سوره حجر این چنین آمده است:
«پس آن چه را بدان مأمور شده‏ اى آشكار كن و از مشركان اعراض نما (و به آنان اعتنا نكن) همانا ما تو را از (شرّ) استهزا كنندگان كفایت كردیم.
همانان كه معبود دیگرى را در كنار خداوند قرار مى‏ دهند. پس به زودى حقیقت را خواهند فهمید.»

پیام آیات فوق در 6 نکته ذیل به این ترتیب خلاصه می شود:
1- تبلیغ مراحلى دارد؛ گاهى علنى است وگاهى مخفى كه باید تقیه كرد. «فاصدع»
 2- مبلّغ نباید به هیاهوى مخالفان اعتنا كند. «واعرض عن المشركین»
 3- حمایت خداوند، قطعى است. «كفیناك»
 4 - سخن حقّ و منطقى، هرگز بى‏ مخالف نیست. «المستهزئین»
 5- اگر این ها تو را مسخره مى‏ كنند نگران و دل ‏آزرده مباش، زیرا اینها حرمت خدا را هم نگاه نداشته‏ اند. «یجعلون مع اللَّه الهاً اخر»
 6- كسانى كه به سراغ غیر خدا مى‏ روند، به اشتباه خود پى‏ خواهند برد. «فسوف یعلمون»


4- خودداری از دوستی با تمسخر کنندگان:

«اى كسانى كه ایمان آورده‏ اید! از كسانى كه دین شما را به مسخره و بازى مى‏ گیرند، آنان كه پیش از شما كتاب (آسمانى) داده شده‏ اند و(نیز) كفّار را ولىّ خود نگیرید و از خدا بپرهیزید، اگر ایمان دارید.»مائده/57

پیام های آیه فوق این چنین است:
1- كیفر دنیوىِ توهین واستهزاى دین خدا و مقدّسات مذهبى، قطع رابطه است. «لا تتّخذوا...» (در روابط با دیگران، احترام مقدّسات یك شرط ضرورى است)
2- شرط ایمان، داشتن غیرت دینى و تبرى از نااهلان است. «یا ایّها الّذین امنوا لاتتّخذوا»
3- استهزاى دین، (با جنگ سرد و روانى) یكى از شیوه‏هاى مبارزاتى دشمنان است. «اتّخذوا دینكم هزوا»
4- تقواى الهى ایجاب مى‏كند از دشمنان نترسیم و آنان را ولىّ خود قرار ندهیم. «لا تتّخذوا... اولیاء و اتّقوا اللَّه...» (15)

5- مقابله به مثل به شرطی که تمسخر از سوی دشمنان خدا و دین صورت گیرد:

«و نوح (به فرمان الهى) مشغول ساختن كشتى شد. (امّا) هر زمان كه اشراف قومش بر او مى‏گذشتند، او را مسخره مى‏كردند. (او) گفت: اگر شما ما را مسخره كنید، ما (نیز) قطعاً همین گونه شما را مسخره خواهیم كرد.» هود / ۳۸

پیام های شریفه 38 سوره هود قابل توجه است:
1- انبیا تسلیم فرمان خداوند هستند. «اصنع الفلك ... یصنع الفلك»
 2- كارگاه كشتى سازى حضرت نوح، در محل عبور و مرور مردم بود. «مرّ علیه»
 3- حركت تبلیغاتى و ایذائى دشمن، همه‏ جانبه، همیشگى و فراگیر است.«كلّمامرّ»
 4- اگر حكمت كارى (به خصوص كار انبیا) را نفهمیدیم، آن را مسخره نكنیم. «كلّما مرّ علیه... سخروا منه»
 5 - دشمنى كه منطق و برهان ندارد، دست به مسخره و استهزاى مؤمنان مى‏ زند. «سخروا منه»
 6- به خاطر فشار وحرف مردم، از اصلاحات و زمینه‏ سازى براى آیندگان غفلت نكنیم. «و یصنع الفلك ... سخروا منه»
 7- پیروان نوح، حضرت را در ساختن كشتى كمك مى‏ كردند. «ان تسخروا منّا فانّا نسخر منكم»
 8 - گرچه مخاطب دشمنان شخص نوح بود، امّا هدفشان استهزاى آئین نوح و پیروان او بود. «سخروا منه ... تسخروا منّا»
 9- شروع به استهزا زشت است، امّا براى كیفر مسخره كننده و مقابله به مثل، استهزاى او عین عدل است. «ان تسخروا منّا فانّا نسخر منكم»
 10- در برابر استهزاى دشمنان خود را نبازیم، بلكه عكس ‏العمل نشان دهیم. «ان تسخروا منّا فانّا نسخر منكم»(16)


نتیجه گیری
اى كسانى كه ایمان آورده ‏اید، نباید قومى قوم دیگر را ریشخند كند، شاید آن ها از این ها بهتر باشند، و نباید زنانى زنانِ [دیگر] را [ریشخند كنند]، شاید آنها از این ها بهتر باشند، و از یكدیگر عیب مگیرید، و به همدیگر لقب هاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان. و هر كه توبه نكرد آنان خود ستمكارند.حجرات/11

0- سخن حقّ و منطقى، هرگز بى‏ مخالف نیست. (حجر،94-96)
2 - دشمنى كه منطق و برهان ندارد، دست به مسخره و استهزاى مؤمنان مى‏ زند.
3- به خاطر فشار وحرف مردم، از اصلاحات و زمینه‏ سازى براى آیندگان غفلت نكنیم.
4- غیرت و تعصّب دینى خود نسبت به مقدّسات را به دشمنان نشان دهید. | هود،38
5- اعراض از بدى‏ ها ومبارزه‏ ى منفى با زشتكاران، یكى از شیوه ‏هاى نهى از منكر است.
6- توجّه و گوش دادن به سخنان باطل (و دیدن و خواندن كتب و برنامه‏ هاى گمراه‏ كننده) نكوهیده است. البتّه در مواردى كه براى آگاهى و ردّ و پاسخ دادن توسط اهل فن باشد، منعى ندارد.
7- به جاى هضم شدن در جامعه، یا گروه و مجلس ناپسند، وضع آن را تغییر دهید.
8- اعلام برائت ومحكوم كردن لفظى كافى نیست، باید به شكلى برخورد كرد.
9- در برابر استهزاى دشمنان خود را نبازیم، بلكه عكس ‏العمل نشان دهیم. (هود،38)
11- اگر این ها تو را مسخره مى‏ كنند نگران و دل ‏آزرده مباش، زیرا اینها حرمت خدا را هم نگاه نداشته‏ اند.
 12- كسانى كه به سراغ غیر خدا مى‏ روند، به اشتباه خود پى‏ خواهند برد. (حجر،96)

---- ---- ----
پی نوشت ها:

[1] . توبه، آیات 64 تا 66، ترجمه بهرام پور.
[2] . مومنون، شریفه 110، ترجمه فولادوند.
[3] . جاثیه، آیات 32 تا 34، ترجمه مکارم شیرازی.
[4] . زخرف، شریفه 7 و 8، ترجمه فولادوند.
[5] . کهف، شریفه 105و106، ترجمه فولادوند.
[6] . تفسیر نور، حجة الاسلام قرائتی.
[7] . مجمع البیان، ج 6، ص 767- نمونه ج 12، ص 562.
[8] . کهف، شریفه 29 و 30.
[9] . کهف، شریفه 34 و 35.
[10]. تفسیر نور، حجة الاسلام قرائتی.
[11]. تفسیر نور، حجة الاسلام قرائتی.
[12]. انعام، شریفه 68، ترجمه فولادوند.
[13]. شاید بتوان براى تحریم كتب و برنامه‏ هاى ضالّه، به این آیه استناد كرد.
[14]. تفسیر نور، حجة الاسلام قرائتی.
[15]. تفسیر نور، حجة الاسلام قرائتی.
[16]. تفسیر نور، حجة الاسلام قرائتی.





نوع مطلب : تفسیر قران کریم، 
برچسب ها : پیامبر، امام نقی، تمسخر و استهزاء از منظر قرآن، تمسخر پیامبر، تمسخر امام نقی، بینات، مسخره کردن،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 25 بهمن 1391 11:57 ب.ظ
بیانات مقام معظم رهبری امام خامنه ای درباره وسائل سوریه و شناخت دشمن
بهمراه زیرنویس عربی و انگلیسی
http://www.nasrtv.com/modules/video/singlefile.php?lid=7702
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم


«إن هذا القرآن یهدی للتی هی أقوم و یبشرالمؤمنین الذین یعملون الصالحات أن لهم أجرا كبیرا»

مدیر وبلاگ : صفدر
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :