پورتال فرهنگی مذهبی قران فارسی
یکشنبه 6 شهریور 1390 :: نویسنده : صفدر
با نگاهی به اشعار فارسی در سده‌های مختلف در می‌یابیم كه رویكرد شاعران به مقوله انتظار، رویكردی رسمی و فرازمینی بوده است. البته نمونه‌هایی هم یافت می‌شود كه شاعران دست به تجربه‌های تازه زده‌اند و كمی فضای شعر را زمینی كرده‌اند اما این به شیوه‌ای فراگیر بین شاعران نیانجامید؛ به بیان دیگر، غم غربت و فراقی كه شاعر در زمان‌های متعدد شعر فارسی از آن سخن می‌گوید، فراغی است كه چندان به زندگی نزدیك نیست و بیشتر با فاصله‌ای از روزمره مردم روایت می‌شود. اتفاقی كه امروز در شعر آیینی و ذیل آن شعر با موضوع «انتظار» رخ داده است، مساله‌ای متفاوت از سده‌های گذشته است.

* آمیختگی شعر با زندگی روزمره
 

شاعران نوجو و پویای معاصر، پس از انقلاب و با تغییر فضای عمومی كشور، دست به تجربه‌هایی از نوع شعر آیینی زدند. در این نوع شعر؛ اغلب شاعران تلاش كردند، پیرو شاعران دوره بازگشت از آرایه‌هایی در سخن ادبی خود استفاده كنند كه بیشتر ادامه منطقی و تاریخی شعر گذشتگان باشد، تا پایه‌ای نو برای شعر آیندگان؛ اما در این بین شاعران نوجویی هم بودند كه دست به تجربیات تازه زدند.
از میان این تجربیات تازه به مرور زمان و با عنایت به اینكه بازخورد آن در میان ادب‌دوستان خوب و پرشور بود آثار خوبی به جای ماند كه پایه‌ای شد برای دیگرگونه نگریستن به ادبیات و شعر «انتظار».
مهمترین ویژگی این نوع اشعار جداشدن شعر از دوره‌ی پیش از خود بود. به بیان دیگر فاصله‌ای زیباشناختی بین شعر آیینی در ایران ایجاد شد كه این فاصله به دو جهت قابل بررسی است. نخست اینكه این نوع شعر توانست مقدماتی برای شروع یك حركت تازه باشد و دوم این كه شعر به زندگی مردم و واگویه‌های آن‌ها با حضرت حجت (عج) نزدیك‌تر شد.
به بیان دیگر؛ شاعر تلاش می‌كرد تا آنجا كه می‌تواند از بافت گفتار مردم و اصطلاحات آن‌ها در ادعیه و كلام روزانه سود جوید، تا مردم بیشتر به این نوع شعر اقبال نشان دهند. البته این تنها مختص شعر با موضوع انتظار نبود، بلكه شاعران توانستند در تمام سویه‌های اشعار آیینی این تازگی بیان را عرضه كنند.

* نوجویی در پرداختن به موضوع
 

در پژوهش‌های مختلفی كه در این حوزه انجام گرفته می‌توان این نكته را دید كه شاعران سده‌های گذشته نزدیك‌شدن به سویه‌های مختلف موضوع «انتظار» را رفتاری نامناسب و بی‌احترامی به ساحت مقدس حضرت حجت (عج) می‌دانستند و اغلب تنها از غم فراق می‌سرودند و اینكه باید چقدر منتظر باشند و ایشان چرا نظری به آنان نمی‌كند.
این نوع رفتار با مضمون و موضوع اغلب آثار تاریخ شعر ایران را به خود اختصاص داده است؛ اما شاعران نوجو در این سال‌های اخیر، رفتارشان با موضوع تغییر كرده است. شاعران از هر منظری كه توانسته‌اند به موضوع «انتظار» نگریسته‌اند. ابیات شاعران امروز مانند گذشته ختم به موضوع «پیش از ظهور» نیست. شاعران امروز به موضوعات زمان ظهور و حتی شهادت حضرت هم پرداخته‌اند. شاعران امروز با نازك‌خیالی، طبع لطیف و با رعایت عرف و شرع، تصویری تازه از شعر «مهدوی» به تصویر كشیده‌اند. آن‌ها با مطالعه جزئیات مساله ظهور و شرایط پیش از ظهور و رخدادهای زمان ظهور و پس از آن، به دقت وارد بطن موضوع شده و هر آن تجربه‌ای كه شاعران پیش از خود نداشتند را در این عرصه محقق كرده و به بیان درآوردند.

* تاثیر جشنواره‌ها بر شعر «انتظار»
 

باید بپذیریم كه جشنواره‌های شعر می‌توانند در عمومی‌ترشدن موضوعی تاثیرگذار باشند. در دو دهه اخیر جشنواره‌های فراوانی با موضوع «انتظار» برگزار شده است كه می‌تواند در تعمیم این موضوع بین جوانان شاعر و مردم موثر افتد؛ به اضافه اینكه تشویقی است كه شاعران با انگیزه طبع‌آزمایی و رقابت شاعرانه، كلام مخیل خود را بیازمایند و در این عرصه شعری بسرایند.
هر ساله با برگزاری جشنواره‌ای مرتبط با این موضوع می‌توان تجربه‌هایی تازه را دید كه وارد عرصه شعر آیینی می‌شوند. به جرأت می‌توان گفت آثاری كه در این سه دهه پس از انقلاب در حوزه شعر آیینی تولید شده برابری می‌كند با آثاری كه در برخی سده‌های معروف در سرایش شعر آیینی، تولید شده است. در تاریخ ادبیات ما اگرچه آثار درخوری در حوزه «انتظار» سروده شده؛ اما در این سه دهه با توجه به نظام حاكم بر كشور و علاقه به شعر آیینی اشعاری ماندگار به شعر ایران تقدیم شده است.



نوع مطلب : مهدویت، 
برچسب ها : * نوجویی در پرداختن به موضوع در پژوهش‌های مختلفی كه در این حوزه انجام گرفته می‌توان این نكته را دید كه شاعران سده‌های گذشته نزدیك‌شدن به سویه‌های مختلف موضوع «انتظار» را رفتاری نامناسب و بی‌احترامی به ساحت مقدس حضرت حجت (عج) می‌دانستند و اغلب تنها از غم فراق می‌سرودند و اینكه باید چقدر منتظر باشند و ایشان چرا نظری به آنان نمی‌كند. این نوع رفتار با مضمون و موضوع اغلب آثار تاریخ شعر ایران را به خود اختصاص داده است؛ اما شاعران نوجو در این سال‌های اخیر، رفتارشان با موضوع تغییر كرده است. شاعران از هر منظری كه توانسته‌اند به موضوع «انتظار» نگریسته‌اند. ابیات شاعران امروز مانند گذشته ختم به موضوع «پیش از ظهور» نیست. شاعران امروز به موضوعات زمان ظهور و حتی شهادت حضرت هم پرداخته‌اند. شاعران امروز با نازك‌خیالی، طبع لطیف و با رعایت عرف و شرع، تصویری تازه از شعر «مهدوی» به تصویر كشیده‌اند. آن‌ها با مطالعه جزئیات مساله ظهور و شرایط پیش از ظهور و رخدادهای زمان ظهور و پس از آن، به دقت وارد بطن موضوع شده و هر آن تجربه‌ای كه شاعران پیش از خود نداشتند را در این عرصه محقق كرده و به بیان درآوردند. * تاثیر جشنواره‌ها بر شعر «انتظار» باید بپذیریم كه جشنواره‌های شعر می‌توانند در عمومی‌ترشدن موضوعی تاثیرگذار باشند. در دو دهه اخیر جشنواره‌های فراوانی با موضوع «انتظار» برگزار شده است كه می‌تواند در تعمیم این موضوع بین جوانان شاعر و مردم موثر افتد؛ به اضافه اینكه تشویقی است كه شاعران با انگیزه طبع‌آزمایی و رقابت شاعرانه، كلام مخیل خود را بیازمایند و در این عرصه شعری بسرایند. هر ساله با برگزاری جشنواره‌ای مرتبط با این موضوع می‌توان تجربه‌هایی تازه را دید كه وارد عرصه شعر آیینی می‌شوند. به جرأت می‌توان گفت آثاری كه در این سه دهه پس از انقلاب در حوزه شعر آیینی تولید شده برابری می‌كند با آثاری كه در برخی سده‌های معروف در سرایش شعر آیینی، تولید شده است. در تاریخ ادبیات ما اگرچه آثار درخوری در حوزه «انتظار» سروده شده؛ اما در این سه دهه با توجه به نظام حاكم بر كشور و علاقه به شعر آیینی اشعاری ماندگار به شعر ایران تقدیم شده است.،
لینک های مرتبط :


درباره وبلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم


«إن هذا القرآن یهدی للتی هی أقوم و یبشرالمؤمنین الذین یعملون الصالحات أن لهم أجرا كبیرا»

مدیر وبلاگ : صفدر
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic