پورتال فرهنگی مذهبی قران فارسی
یکشنبه 6 شهریور 1390 :: نویسنده : صفدر

بر سفره رنگین رمضان(2)
بر سفره رنگین رمضان(2)


 

نویسنده:سید محمود طاهری




 
كیمیاگری ماه رمضان
از ویژگی‎های ماه مبارك رمضان، كیمیاگری این ماه است. در این ماه، افزون بر آنكه ثواب عبادت‌ها چند برابر به روزه‎دار باز می‎گرداد، اعمال عادی و روزمره شخص روزه‎دار، رنگ عبادت می‌گیرد. ماه رمضان، از خواب بنده عبادت و از نفس‌های او تسبیح می‌سازد. رسول اكرم صلی الله علیه و آله در خطبه آخرین جمعه ماه شعبان، درباره ماه رمضان می‎فرماید: «انفاسكم فیه تسبیح و نومكم فیه عباده؛ نفس‌های شما در آن عجل الله تعالی فرجه الشریف ماه]، تسبیح و خواب شما در آن، عبادت است».1
حكیم نظامی گنجه‎ای نیز سروده است:
سنگ بینداز و گهر می‌ستان
خاك زمین می‌ده و زر می‌ستان
آن‌كه ترا توشه ره می‎دهد
از تو یكی خواهد و ده می‎دهد
بهتر از این مایه ستانیت نیست
سود كن آخر كه زیانی‌ات نیست2
با توجه به همین كیمیاگری ماه رمضان است كه رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:
من ادّی فیه فرضاً كان له ثواب من ادّی سبعین فریضه فیما سواه من الشهور و من تلا فیه آیه من القرآن كان له مثل اجر من ختم القرآن فی غیره من الشهور.3
هر كه در این ماه نماز واجبی بخواند، پاداشش مانند آن است كه در غیر این ماه از ماه‌های دیگر، هفتاد نماز واجب خوانده است و كسی كه در این ماه آیه‎ای را تلاوت كند، مانند آن است كه در غیر ماه رمضان، قرآنی را ختم كرده است.
ماه رمضان، ماه فراوانی پاداش‌ها و ریزش موهبت‎هاست؛ گویی در این ماه، معیار پاداش‌ها، عبادت‌ها و نماز و روزه روزه‎دار نیست، بلكه معیار، كرم وجود پروردگار است. آشكار است كه هر جا پای جود بی‌حساب پروردگار در میان باشد، اندازه‎ای برای آن نمی‎توان تعیین كرد.
غم‌هاش همه شادی، بندش همه آزادی
یك دانه بدو دادی، صد باغ مزید آمد4
یك وفا میآر و می‎بر صد هزار
این چنین را آن‌چنان باید همی5
دانه به انبازی6 شیطان مكار
تا ز یكی هفتصد آید به بار7
خود كه یابد این چنین بازار را
كه به یك گل می‎خری گلزار را
دانه‎ای را صد درختستان عوض
حبه‎ای را آمدت صد كان عوض8
بر این اساس، خواب در ماه رمضان بوی بیداری می‎دهد؛ چرا كه به عبادت پروردگار تبدیل می‎شود. به تعبیر زیبای حافظ، چنین خوابی بِهْ از بیداری است:

ادامه مطلب


نوع مطلب : شهر رمضان، 
برچسب ها : سحر كه شِمه چشمت به خواب می‎دیدم زهی مراتب خوابی كه بِهْ ز بیداری است9 ماه رمضان، ماه شناخت توانایی‎های معنوی خویش تا به امروز، اندازه‌گیری حقیقی توانایی‎های آدمی و گستره آن ممكن نبوده است. كارهای شگفت‌‌آوری كه در طول تاریخ از آدمی سر زده، نشانه ناپیدا بودن مقدار توانایی اوست. بنابراین، همانگونه كه تا كنون چنین كارهایی شگفت‌انگیزی انجام داده است، در آینده نیز كارهای شگفت‎انگیزتری انجام خواهد داد. شیخ محمود شبستری در این باره می‎نویسد: الله تعالی، از غایت عنایت، هر چه در عالم آفریده است از ظاهر و باطن و معنوی و مادی، بندگان را بر آن مثال آفرید و به هر صفتی كه خود موصوف بود، مردم را نیز بدان موصوف گردانید و همچنان كه عالم، مسخر امر اوست، تن مردم را مسخر روح گردانید تا مردم از تركیب اعضا و ترتیب اجزای خود بر عالم معنوی و مادی، مطلع گردند و از دانستن صفات خود، صفات حق‌تعالی را بشناسند.1 شیخ محمود شبستری، در شمارش توانایی‎های انسان، او را صورت حق‌تعالی دانسته كه مظهر همه اسم‌های اوست و از آدمی به كسی تعبیر كرده كه محل ظهور قدرت و علم و اراده پروردگار است. آنگاه نتیجه می‎گیرد كه توانایی و قوّت طبیعی انسان، 10 هزار است، ولی اگر آدمی بخواهد از توانایی ارادی خود استفاده كند، قدرت او بیرون از شماره خواهد بود: از آن دانسته‎ای تو جمله اسما كه هستی صورت عكس مسمّا2 ظهور قدرت و علم و ارادت به توست ای بنده صاحب سعادت! سمیعی و بصیر و حی و گویا بقا داری نه از خود لیك از آنجا طبیعی قوت تو ده‎هزار است ارادی برتر از حصر و شمار است3 بر این اساس، یكی از رسالت‎های ماه مبارك رمضان، یادآوری توانمندی بالای معنوی به روزه‎دار است. انسانی كه هرگز نمی‎توانست رنج گرسنگی و تشنگی را تحمل كند، در ماه رمضان ساعت‌ها گرسنه و تشنه می‎ماند و آسیبی نمی‎بیند. او كه هیچ‌گاه در خود این توان را نمی‎دید كه روزی را بدون صبحانه، نهار و عصرانه به شب برساند، در این ماه، سی روز را بدون خوردن این سه وعده غذا می‎گذرانَد. انسان كه خود را ناتوان‎تر از آن می‎دید كه سحرگاهان، از بستر گرم و نرم خویش دل بكند و ساعتی را در آن لحظه‎های ملكوتی بیدار بماند، در این ماه به راحتی بیدار می‎شود. چه بسا روزه‎داری به دلیل عادت به سیگار، خود را از ترك سیگار در طول روز، ناتوان می‎دید، ولی اكنون ساعت‌های طولانی بین سحر تا افطار را بدون سیگار پشت سر می‎گذارد. این‌گونه ماه رمضان، توانایی‎های نهفته روزه‎دار را آشكار می‌كند و غیر مستقیم به او می‎آموزد: «تو می‎توانی». بی‌گمان، كسی كه در این یك ماه توانست غرایز خویش را در طول روز كنترل كند و حتی از كارهایی كه تا پیش از ماه رمضان بر او حلال و مباح بود، بپرهیزد، پس از ماه رمضان و در ماه‌های دیگر نیز می‎تواند غرایزش را كنترل كند و آنها را زیر سلطه خویش درآورد. ماه مبارك رمضان، انسان را از توانایی‎های معنوی او آگاه می‎كند، بزرگی او را به وی می‎نمایاند و از این رهگذر به او كرامت می‎بخشد. پی‌نوشت‌ها: 1. شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج 10، ص 313. 2. کلیات خمسه، ص 54. 3. وسائل الشیعه، ص 314. 4. کلیات شمس تبریزی، ص90. 5. همان، ص 876. 6. شراکت. 7. نظامی گنجه‎ای، مخزن الاسرار، تصحیح: محمد آیتی، ص85. 8. مثنوی معنوی، دفتر چهارم، بیت‎های 2611 و 2612. 9. دیوان حافظ، ص 125، غزل 67. 10. شیخ محمود شبستری، مجموعه آثار، به کوشش: دکتر صمد موحد، ص 365. 11. که هستی صورت عکس مسمّا: انسان، عکس حق است و چنآنچه حق، جامع جمیع اسماست، انسان نیز جامع همه است. لاهیجی، شرح گلشن راز، ص 214. 12. شیخ محمود شبستری، گلشن راز، ص27.،
لینک های مرتبط :
شنبه 1 مرداد 1390 :: نویسنده : صفدر

باید توجه داشت که یکی از مصداق‌های شاهد زور، شرکت در مجلسی است که در آن ساز و آواز و غنا وجود دارد، چنان که در بعضی از جشن‌ها به خصوص جشن عروسی‌ها مرسوم است، قطعاً حضور در این گونه مجلس‌ها حرام و موجب تایید فسق و فجور و تشویق کارهای حرام است، که بندگان ممتاز خداوند قطعاً از آن پرهیز می‌کنند .


آزار گری : گناه متجاوز یا قربانی؟
ویژگیهای عبادالرحمن (پرهیز شدید از گواهی دروغ و شرکت در مجالس گناه)

قرآن در مورد یکی از مهم‌ترین ویژگی بندگان ممتاز خدا چنین می‌فرماید: «والذین لایشهدون الزور.» (1) آن‌ها از گواهی به باطل (و شرکت در مجالس باطل) دوری می‌کنند.

این ویژگی از صفات برجسته بندگان ممتاز خداوند است که موجب رعایت حقوق دیگران، و آلوده نشدن به هرگونه بیهوده گرایی و امور باطل و پوچ خواهد شد، و نیز نقش به سزایی در واقع گرایی و استفاده مفید از وقت و بهسازی خواهد داشت.

واژه «زور» در اصل به معنی انحراف از حق است، و این معنی دارای مصادیق متعددی مانند: باطل، دروغ، موسیقی حرام، ظلم و تعدی می‌باشد، اما بر اساس روایات، این واژه بیشتر در مورد دروغ، تهمت و مجالس بیهوده و غنا و باطل استعمال شده است.



ادامه مطلب


نوع مطلب : چیست ها...، 
برچسب ها : در مورد معنی «شهادت زور» که در آیه بالا از آن نهی شده و ترک آن از ویژگی‌های بندگان ممتاز خداوند شمرده شده است، مفسران دو معنی ذکر کرده‌اند که هیچ مانعی ندارد که منظور از آیه فوق، هر دو معنی باشد: 1 - آنان گواهی به دروغ نمی‌دهند، امضای ناحق نمی‌کنند، امور باطل را تایید نمی‌نمایند. 2 - آن‌ها در مجالس عیاشی و ساز و آواز باطل شرکت نمی‌کنند، و با حضور خود، مجالس لغو و بیهوده و پدید آورندگان آنان را تایید نمی‌نمایند، بنابراین، این آیه بیانگر پرهیز از دو آفت بزرگ و ویرانگر حقوقی و اجتماعی است که اگر وارد جامعه شود، بزرگ‌ترین ضربه را بر امنیت، روابط حسنه و عدالت می‌زند، و انسان‌ها را به راه‌های خطرناک انحرافی می‌کشاند. بنابراین لازم است به شرح هر یک از دو معنی بپردازیم تا زشتی این دو گناه و آفت بزرگ برای ما روشن‌تر گردد. ابی یعفور نقل می‌کند؛ امام صادق (علیه السلام) فرمود: «کسی که به مرد یا زن با ایمانی تهمت بزند، و صفتی که در او نیست به او نسبت دهد، خداوند در قیامت او را از میان آبی بسیار متعفن بیرون می‌آورد.» 1 - پرهیز از گواهی دروغین گواهی دروغ یا امضای ناحق، همان تهمت است که از گناهان کبیره و حق‌الناس بوده، و در زبان آیات و روایات به عنوان بهتان مطرح است که گناه مضاعف می‌باشد، زیرا هم دروغ است و هم با گواهی به آن حقی را باطل و باطلی را حق جلوه می‌دهد و موجب پایمال شدن حقوق دیگران می‌شود. آفت گواهی دروغین به قدری زشت و مفسده انگیز است که قرآن آن را در کنار بت پرستی قرار داده و به شدت از آن نهی فرموده، آنجا که می‌فرماید: «فاجتنبوا الرجس من الاوثان واجتنبوا قول الزور»(2) از پلیدی‌های بت‌ها اجتناب کنید، و از سخن باطل بپرهیزید. بزرگی گناه بهتان و تهمت که همان گواهی به دروغ است آن چنان در نابودی ایمان اثر دارد که امام صادق (علیه السلام) فرمود: «اذا اتهم المؤمن اخاه، انمات الایمان فی قلبه، کما ینمات الملح فی الماء» (3) کسی که به برادر دینی‌اش تهمت بزند، ایمان در قلب او چنان ذوب می‌شود که نمک در میان آب ذوب می‌گردد. به همین نسبت، مجازات الهی و کیفر اخروی تهمت زننده، بسیار سخت و کمر شکن است، ابی یعفور نقل می‌کند؛ امام صادق (علیه السلام) فرمود: «کسی که به مرد یا زن با ایمانی تهمت بزند، خداوند در قیامت او را از میان آبی بسیار متعفن بیرون می‌آورد.» (4) گناه و از رسول اکرم (صلی الله علیه وآله) نقل شده فرمود: «من شهد شهادة زور علی رجل مسلم او ذمی او من کان من الناس غلق بلسانه یوم القیامة و هو مع المنافقین فی الدرک الاسفل من النار» (5) کسی که گواهی دروغین بر مسلمان یا کافر ذمی و یا هر انسان دیگری بدهد، در روز قیامت به زبانش بسته می‌شود و او همراه منافقین در پایین‌ترین درکه‌های دوزخ می‌باشد. در حدیث دیگر آمده: رسول اکرم (صلی الله علیه وآله) فرمود: «من بهت مؤمنا او مؤمنة او قال فیه ما لیس فیه، اقامه الله یوم القیامة علی تل من نار حتی یخرج مما قال فیه» (6) کسی که به مرد یا زن با ایمانی تهمت بزند، یا چیزی به آن‌ها نسبت دهد که در آن‌ها نیست، خداوند او را در قیامت بر روی تلی از آتش، متوقف می‌کند، تا از بند آن تهمت (با راضی شدن متهم) آزاد گردد. راه‌هایی برای گواهی به دروغ باید توجه داشت که گواهی به دروغ، گوناگون است مانند: تهمت‌های سیاسی، تهمت‌های ناموسی، تهمت‌های مالی و اقتصادی، و ... در میان این تهمت‌ها و گواهی‌های دروغین، تهمت‌های سیاسی و ترور شخصیت، گناه نابخشودنی و بسیار بزرگی است، زیرا دارای بازتاب ویرانگر و شومی است، موجب آسیب رسانی به موقعیت اشخاص محترم شده و پیامدهای شومی را برای اشخاص و جامعه خواهد داشت، این گونه تهمت‌ها در بعضی از موارد مانند ایام انتخابات رواج بیشتری می‌یابد، کم‌ترین مکافات آن این است که تهمت زننده، باید کاری کند که ذهن همه کسانی را که آن تهمت را شنیده‌اند، پاک کند، و آشکارا اعلام کند که من دروغ گفته‌ام و آن کس منزه از این نسبت‌های ناروا است. مانند تهمتی که قارون می‌خواست توسط یک زن آلوده به حضرت موسی (علیه السلام) بزند، ولی خداوند موسی علیه السلام(علیه السلام) را از آن تهمت حفظ کرد، و چنان بر قارون غضب نمود که به زمین فرمان داد تا قارون و اموالش را در کام خود فرو ببرد، و زمین نیز این فرمان را اجرا نمود. (7). یکی از مصداق‌های «گواهی زور» که ترک آن در آیه مورد بحث از صفات ویژه بندگان ممتاز خدا معرفی شده، شرکت در مجالس بیهوده و باطل و حضور در آن مجالس است، زیرا این حضور یک نوع تایید باطل و رونق دادن به مجالس لهو و باطل خواهد بود تهمت ناموسی؛ شدیدترین گناه و سنگین‌ترین مجازات تهمت ناموسی دارای گناه شدید تر و مجازات سنگین‌تر است، به طوری که علاوه بر مجازات سخت اخروی در دنیا نیز دارای کیفر سخت است. چنان که در قرآن کریم می‌خوانیم: «والذین یرمون المحصنات ثم لم یاتوا باربعة شهداء فاجلدوهم ثمانین جلدة و لا تقبلوا لهم شهادة ابدا و اولئک هم الفاسقون»(8) و کسانی که به زنان پاک‌دامن تهمت می‌زنند، سپس چهار شاهد (در نزد قاضی) برای مدعای خود نمی‌آورند، آن‌ها را هشتاد تازیانه بزنید، و گواهیشان را هرگز نپذیرید، و آن‌ها همان فاسقانند. این آیه بیانگر آن است که اگر انسان به زن پاک‌دامن نسبت ناروای ناموسی بدهد، هرچند راست بگوید، باید چهار شاهد اقامه کند وگرنه به عنوان مجرم، باید هشتاد تازیانه بخورد ... این حد همان است که در فقه اسلامی به «حد قذف» معروف است که شامل نسبت زنا و لواط می‌شود که اگر کسی مرتکب آن شد، باید هشتاد تازیانه به عنوان حد قذف بر او جاری ساخت، و اگر این تهمت چهار بار تکرار گردد، و پس از هر بار، حد بر او جاری شود، پس از چهار بار، حکم او اعدام است. (9) 2 - پرهیز از شرکت در مجالس باطل یکی از مصداق‌های «گواهی زور» که ترک آن در آیه مورد بحث از صفات ویژه بندگان ممتاز خدا معرفی شده، زیرا این حضور یک نوع تایید باطل و رونق دادن به مجالس لهو و باطل خواهد بود. همچنین هم‌نشینی با افراد ناصالح که معمولاً گناه می‌کنند، یکی از مصادیق شاهد زور است، زیرا موجب تایید عمل آن‌ها و تشویق آن‌ها به گناه خواهد شد، مگر این که فریضه نهی از منکر اقتضا کند که انسان در آن مجالس شرکت نموده و موجب تغییر آن مجالس گردد. گناه پارتی در قرآن مجید، با تعبیرات گوناگون از شرکت در مجالس لهو، نهی شده است از جمله می‌خوانیم: «و قد نزل علیکم فی الکتاب ان اذا سمعتم آیات الله یکفر بها و یستهزا بها فلاتقعدوا معهم حتی یخوضوا فی حدیث غیره ...»(10) و خداوند در قرآن این فرمان را به شما داده است که هرگاه بشنوید افرادی آیات خدا را انکار و استهزا می‌کنند در کنار آن‌ها ننشینید، تا به سخن دیگری بپردازند، وگرنه شما هم مثل آن‌ها خواهید بود، خداوند، همه منافقان و کافران را در دوزخ جمع می‌کند. امام صادق (علیه السلام) فرمود: «لاینبغی للمؤمن ان یجلس مجلسا یعصی الله فیه، و لا یقدر علی تغییره» (11) شایسته نیست مؤمن در مجلسی شرکت کند که در آن معصیت خدا می‌شود و آن مؤمن قدرت بر دگرگونی آن مجلس را ندارد. نتیجه و جمع بندی یک انسان مسلمان، از نظر قرآن و پیامبر (صلی الله علیه وآله) و امامان (علیه السلام) مسئول است که در تایید حق و دفاع از حق بکوشد و جامعه را به سوی خدا و مظاهر دین سوق دهد، چنین وظیفه‌ای اقتضا می‌کند که هرگز شاهد زور نباشد; یعنی نه گواهی به دروغ بدهد، و نه موجب تایید و تشویق گناه شود، چنان که قرآن می‌فرماید: «و تعاونوا علی البر والتقوی و لا تعاونوا علی الاثم والعدوان » (12) در راه نیکی و پرهیزکاری با هم همکاری کنید، و برای گناه و تعدی همکاری نکنید . باید توجه داشت که یکی از مصداق‌های شاهد زور، شرکت در مجلسی است که در آن ساز و آواز و غنا وجود دارد، چنان که در بعضی از جشن‌ها به خصوص جشن عروسی‌ها مرسوم است، قطعاً حضور در این گونه مجلس‌ها حرام و موجب تایید فسق و فجور و تشویق کارهای حرام است، که بندگان ممتاز خداوند قطعاً از آن پرهیز می‌کنند . در حدیثی می‌خوانیم عبد الا علی از امام باقر (علیه السلام) پرسید: منظور از این آیه که می‌فرماید: «واجتنبوا قول الزور» (13) از سخن زور اجتناب کنید، چیست؟ فرمود: «الغنا» منظور غنا و موسیقی حرام است . (14) نیز طبق روایات متعددی که از امام باقر و امام صادق علیهماالسلام نقل شده، منظور از واژه زور در آیه مورد بحث «لایشهدون الزور» غنا (یعنی موسیقی‌های حرام) است، و در ذیل این آیه فرمودند: «یعنی بندگان ممتاز خدا از شرکت در مجالس فاسقان، و حضور در مجالس باطل و بیهوده، پرهیز می‌کنند .» (15) پی‌نوشت‌ها: 1 . فرقان (25) آیه 72 . 2 . حج (22) آیه 30 . 3 . شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج 8، ص 613 . 4 . همان، ص 603 . 5 . علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 76، ص 364 . 6 . وسائل الشیعه، ص 603 و 604 . 7. چنانکه این مطلب در آیه 81 سوره قصص آمده است . 8. نور (24) آیه 4 . 9. امام خمینی، تحریرالوسیله، ج 2، ص 474 و 476 . 10. نساء (4) آیه 140 . نظیر این مطلب در آیه 68 انعام آمده است . 11. شیخ کلینی، اصول کافی، ص 374 . 12. مائده (4) آیه 2 . 13. حج (22) آیه 30 . 14. بحارالانوار، ج 79، ص 245 . 15. شیخ عبد علی بن جمعه حویزی، نورالثقلین، ج 4، ص 41 .،
لینک های مرتبط :


درباره وبلاگ

بسم الله الرحمن الرحیم


«إن هذا القرآن یهدی للتی هی أقوم و یبشرالمؤمنین الذین یعملون الصالحات أن لهم أجرا كبیرا»

مدیر وبلاگ : صفدر
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic